A mnie jest smutno, bo zdradziłem dziewczynę, a oboje mieliśmy przeżyć wspólnie nasz pierwszy raz... Niestety przespałem się z kimś innym i nie mam odwagi się do tego przyznać, bo wiem, że to oznacza koniec, a mimo wszystko chcę być z nią do końca życia...

Czy to ma sens, że w tym wielkim świecie jesteśmy tak samotni?

Mam łzy w oczach, gdyż...moja dziewczyna wyjechała nad morze czy mam do niej zadzwonic albo napisac jak tak to o co sie spytac

Mam dość moich rodziców!!!!!!!!!

Zastanawiam sie nad dalszym sensem zycia.. od 7 lat jestem z chlopakiem na ktorym mi bardzo zalezy. Mieszkamy 800km od siebie dlatego widujemy sie niezbyt czesto. On ma obowiazki i byl u mnie tylko 2 razy, dlatego jezdze do niego kiedy tylko moge.. Teraz jestem juz po LO i w planach mialam ze wyjade do niego, zamieszkamy razem itp itd.. Jednak okazalo sie ze nie bedziemy mieszkac razem i musze wynajac mieszkanie, zostawic tu rodzine i jechac na drugi koniec polski dla niego. Boje sie.. tymbardziej ze nie jest chyba ze mna do konca szczery, zawsze ukrywa cos przedemna a pozniej to wychodzi, ja znow wybaczam i tak na okraglo.. Z tego co widze i co on mowi to jeszcze sie niewyszumial i nie dojrzal do tego tak bardzo jak ja. Nie wiem co robic.. Czuje ze wszystko na czym mi zalezalo poprostu sie rozpadlo, kiedys lapalam depresje i plakalam za kazdym razem jak mnie zranil, oszukal.. teraz czuje sie bezsilna. Czasem ustepije bo nie mam sily sie klocic.. wszystko stalo sie dla mnie obojetne, z osoby towarzyskiej zmienilam sie w zamknieta w sobie, smutna.. dodatkowo zostawilam wszystkie swoje marzenia, pasje, hobby... mam niska samoocene chociaz nie powinno tak byc.. Z dnia na dzien wszystko mi brzydnie, trace sens.. I nie wiem co dalej robic.. czuje sie odrzucona, jest mi przykro..

Mam łzy w oczach, gdyż...poklocilam sie z mezem:(

Mam łzy w oczach, gdyż...moja dziewczyna wyjechała nad morze czy mam do niej zadzwonic albo napisac jak tak to o co sie spytac

Smutno mi, bo moja żona od kilku lat traktuje mnie jak jakieś ścierwo. Tak się czuję przy niej. Nie wiem jaki cel jej przyświeca, ale jest dla mnie złośliwa na każdym kroku, nieprzyjemna i dręczy mnie nieustannie pretensjami dosłownie o wszystko, a im bardziej się od niej odsuwam to tym bardziej mnie dręczy. Zawsze byłem i do tej pory jestem jej wierny, a teraz czuję się zeszmacony, pozbawiony jakiegokolwiek szacunku. Ona potrafi być bardzo okrutna. Ostatnio w nocnej drodze samochodem przebudziła się na moment i zapytała mnie o grupę krwi (0), co skomentowała- "zerem się urodziłeś i zerem umrzesz" i usnęła. Wczoraj nie wiem skąd wymyśliła, że między nami jest inna kobieta, że od pięciu lat ją zdradzam i powie o tym dzieciom bo ona nie chce żyć w kłamstwie. Są to bezpodstawne oszczerstwa i nie wiem jak się przed tym bronić.

nigdy nie miałem dziewczyny - zawsze coś nie wychodzi. Zaczynam się spotykać się z kimś, to zaraz albo dziewczyna wraca do byłego, albo stwierdza, że jestem tylko materiałem na świetnego przyjaciela... Czy tylko na przyjaźń zasługuję? Nie jestem piękny, ale też i brzydki, mam wykształcenie, dobrą pracę, studiuję jeszcze dodatkowo zaocznie, mieszkam w stolicy. W pracy pracuję z 4 kobietami, dogadujemy się świetnie... To jest przykre. Nie zabiję się z tego powodu, bo uważam, że życie jest piękne, ale smutne jest to, że jak wracam komunikacją miejską do domu, to wracam sam, wracam do pustego domu - jedynie moje zwierzątka czekają na mnie, a także mój komputer... Widać tak musi być...

Smutno mi, bo nie wiem co chcę w życiu robić.

Bo mam kare i nie moge wyjsc na dwur mam przejebane brakje mi jednego wystepu i ide do poprafczaka !!!!!!!!!!

Smutno mi, bo moje wspomnienia które nagle odżyły, są dla mnie tak bardzo sentymentlne i odległe, wręcz nostalgiczne. Są uczuciem za czymś utraconym, zagubionym i zapomnianym podczas codziennej wędrówki. Smutno mi, bo nie mogę ich powrócić. Nie mam nikogo z kim mogłabym oglądać gwiazdy na niebie czy podziwiać wszechświata....a mimo to kocham moje życie...

Smutno mi, ponieważ mój ojczym, który jest dla mnie praktycznie jak tata, ma raka krwi, do tego dzisiaj dostał jakieś wyniki, które są negatywne... komórki raka nie zmniejszyły się - wręcz przeciwnie, urosły... do tego wszystkiego, chyba zakochałam się w moim przyjacielu. nie rozumiem kompletnie jego zachowania, odwrócił się ode mnie kompletnie... nie zyskałam miłości - a straciłam przyjaciela. i boję się, że stracę swojego, prawie tatę...

Przygnębia mnie, to że od jutra nie będę miała internetu bo wg moich rodziców net MOŻE MIEĆ NA MNIE ZŁY WPŁYW... :/

Żyj!!Krzyknęła nadzieja...bez Ciebie nie potrafię...odparło cicho życie...

ZYCIE JEST DO DUPY

Czuję tyle smutku bo kiedy powiedziałam mojemu chłopakowi że to już koniec (to nie była moja ani jego wina tylko powiedziałam mu ,ze nie będziemy mieli możliwości żeby być razem) usłyszałam od niego tylko "no to trudno" i tak zakończyła się rozmowa...
Smutno mi bo teraz wiem że nigdy nic dla nie go nie znaczyłam :(:(:(:(:(:(

Krzyczę bo jestem wsciekla

Rodzice drą sie co dziennie w nocy na siebie , nie moge usnąć chce chodZ raz usnąc w spokoju!
ciągle musze ich uspokajać , kłaść sie w ich pokoju na tej twardej podłodze bo sie boje ich samych zostawić !
mam tego dość musze wszystkim kłamać ze jest dobrze a tak naprawde nie chce mi sie żyć.....;(((((
;''((

Smutno mi jak niewiem co- mam męża mam córke powinnam być szczęśliwa no i jestem ale wiadomo każdy wżyciu chce się spotykać ze znajomymi- ja to mam od święta! napisałam dziś do dwoch znajomych eska i co się okazało spotkanka nie będzie bo dla jednej ważniejszy jest chłopak no ok rozumiem troche ją- ale za każdym razem jak chcę żebyśmy się umówili to spotkanko wcale sie nie odbywa- malo kiedy spotykam sie z kim kolwiek- moja cora ma 6lat nieglugo szkola ale przez te lata wychodzilam z domu od swieta- chcialabym miec cos dla siebie- zebym sie spotkala ze znajomymi np na piwku gdzie w barze- to gruga znajoma za nic niechce - tylko w domu- ja juz mam dosc wszystkiego-

Sprobowalam 2 dni temu nosa, bylo zajebiscie i mam wziac w sobote.
Chlopak sie na mnie o to wkurzyl ale przeciez to chyba zaden problem, ze od czasu do czasu sobie pociagne. Nie uzaleznie sie przeciez. Nie rozumiem go.

Właśnie siedziałam w mojej piwnicy, po ciemku i sama ... Rozmyślałam nad wszystkim, teraz jak wróciłam do domu mama zapytała, gdzie byłam. Powiedziałam, że u mnie w piwnicy .. I wtedy się zaczęło. Mama zrobiła mi godzinny wykład, że co ja tam robiłam, czy aby na pewno nie byłam z jakimiś chłopakami i że nigdy więcej nie mam tam chodzić, bo mnie zgwałcą, albo co.. xd ( Wiem, że moja mama jest dziwna ). Później znów mi gadała, że jestem dziwna i nienormalna i jak ona była młoda, to nie chodziła po piwnicach. SMUTNO MI, bo tak bardzo mocno wymawiała słowa : " JESTEŚ DZIWNA I NIENORMALNA, jaka Ty dziwna, co Ty tam robiłaś ? Czemu jesteś taka CIEMNA ? " .. I tym podobne teksty .. Nie wiem, co mam ze sobą zrobić, moja mama mnie wg. nawet nie kocha .. :(

a co ja mam powiedziec mam 16lat i wlasnie sie dowiedzialam ze jestem w 6tygodniu ciazy...jestem zalamana od wrzesnia ide do liceum ja nie wiem jak ja to pogodze a co najgorsze jak powiem o tym rodzicom?!wygonia mnie chyba z domu...zalamka a moj chlopak ma 21 i ma to wszystko w dupie chodzi z kumplami pije i udaje ze nic sie nie stalo?!;((